آرزوي ديدن کرببلادارم بدل شوق ديدار حسين سر جدا دارم بدل

دردلم باشد شب وروز آرزوي کربلا مرغ دل پر مي زند هردم بسوي کربلا

اين دل غمديده اندر جستجوي کربلا من هواي خاک پاک کربلا دارم بدل

اي بشير اکنون ببر من را بسوي شاه دين زندگيم بستگي دارد ببوي شاه دين

تاببوسم مرقد پاک نکوي شاه دين شوق ديدار عزيز مصطفي دارم بدل

ص -101 -گلزار حسيني -انتشارات قاشمي -مشهد مقدس ------------

-------اربعين---برسر تربت حسين زينب مضطرآمده --------

بر سر تربت حسين زينب مضطر آمده همره کودکان شه دختر حيدرآمده

دختر فاطمه رسد از سفر بلاي شام تاکه مگر بيان کند محنت و ماجراي شام

در دل او چوني بود ناله اي ازنواي شام باز بدشت کربلا زينب مضطر آمده

بر سر قبر شاه دين زينب مضطر ايستاد ناله کشيد ازجگر ، آه کشيد از نهاد

گفت که اي حسين من ، واي ززاده ي زياد عمر من از جفاي او جان اخا ! سر آمده

خيز که در مزار تو غمزده زينب آمده روز به پيش ديده اش تيره تر از شب آمده

جان عزيز خواهرت بهر تو بر لب آمده از سفر جفاي شام سوي تو خواهر آمده

زينب ، اي عزيز من از غم تو کباب شد خانه ي صبر خواهرت از غم تو خراب شد

قلب من از فراق تو جان برادر آب شد روح من از فراق توبرون زپيکرآمده

بازويم اي عزيز حق زکعب ني سياه شد بچرخ چهارمين مرا فغان وشور وآه شد

سکينه ي تو دربدر زظلم اين سپاه شد کنار قبرت اين زمان بديده ي تر آمده

سر تو پيش چشم بروي نيزه ي سنان تن توپايمال شد زسم اسب کوفيان

بريده دست اطهرت زراه کينه ساربان شنيده ام بديدنت حميده مادر آمده

بگريه از غمت اخا زمين وآسمان شده بناله از براي تو رسول انس وجان شده

کبود تا لب حسين زچوب خيزران شده بلرزه بهر تو ببين که عرش اکبر آمده

رقيه را عزيز من به شام غم گذاشتم بجان اطهرت قسم که چاره اي نداشتم

بروي قبر کوچکش بدست خود نگاشتم زتازيانه عمراو دراين جهان سر آمده

ميرسد از سفر کنون عابد داغدار تو سکينه ي عزيز تو رسيده در کنارتو

رضايي روزوشب شده زغصه اشکبارتو گداي درگه تواي سبط پيمبر آمده

برسر تربت حسين زينب مضطر آمده همره کودکان شه دختر حيدر آمده

-اثر طبع رضايي -به نقل ازگلزار حسيني -صص 99-100-انتشارات قاسمي-مشهد مقدس--------

منزلگه عشاق دل آگاه حسین است ، بیراهه نرو ساده ترین راه حسین است

از مردم گمراه جهان راه مجویید ، نزدیکترین راه به الله حسین است . . .

کربلاگردیده نهضت گاه دین کربلا شد اعظم از عرش برین

کربلا گنجینه ی نور خداست ذره ذره خاکهایش پر بهاست

کعبه تعظیمش کند هر صبحگاه چون از او پیدا نموده فر وجاه

برفضایش سایه زد ابرکرم میدمد رحمت همیشه دم بدم

آسمانها را شرافت داده است عرش داور را جلالت داده است

پرچم آزادی اندر این زمین شد بپا با خون شاهنشاه دین

نغمه ی نهضت از این جا شد بلند سرنگون کاخ ستم از پای بند

رمز حریت زموج خون عیان درس آزادی ازاین وادی بخوان

کشتی راه نجات از این زمین شد روان زامر خداوند مبین

این زمین معراج سبط مصطفاست نینوا باشد ولی اندر نواست

کرد دنیا این زمین تسلیم خویش تاابد افزوده بر تعظیم خویش

غرقه خونین جسمها دارد ببر گشته خاکش معدن لعل وگهر

لعلهای خونفشان را مخزن است لاله های احمرین بر دامن است

جسم پر خون حسین ابن علی خاک پاکش را نموده منجلی

سروقدی چون ابوالفضل رشید در کمون تربت وی آرمید

نونهال اکبر عالی شیم بردمیده اندراین باغ ارم

شد شکوفه اصغر اندراین چمن لاله رخ گردیده آن گلگون بدن

(ساعی)اندرگلشن کرب وبلا روزشب برسینه زن شودر نوا *

*-از حسین علی ساعی خوانساری-به نقل ازمعراج عاشورا -صص 4-5-کتابفروشی اشرفی -خوانسار